Levenslessen

Doe waar je van houdt, doe het vaak en doe het oprecht.

Geef meer aandacht aan je gedachten. Wat je denkt is wat je aantrekt.

Weet dat het belangrijk is om te huilen.

Niet iedereen denkt op dezelfde manier als jij.

Stilte zegt heel veel.

Als de mogelijkheid niet bestaat, creëer haar. Als een idee niet bestaat, creëer hem.

Je gevoelens zijn altijd waar. Je mag ze voelen. Je mag zoveel tijd in beslag nemen als je nodig hebt om te genezen.

Twijfelen aan jezelf zal je creatieve ondergang worden.

Het begint en eindigt in je gedachten. Wat je macht geeft heeft macht over je.

Adem de toekomst in. Adem het verleden uit.

De meest mooie dingen in het leven zijn momenten en gevoelens.

Wat je ziet in andere mensen is een weerspiegeling van jezelf.

Als het je nerveus maakt is het de moeite waard.

Sommige dingen zullen nooit meer worden zoals het was….    en dat is oke.

Op je allerbest .. zul je nog steeds niet goed genoeg zijn voor de verkeerde persoon.

Als je teveel tijd besteedt aan denken aan één ding krijg je het nooit gedaan.

Praat tegen jezelf op dezelfde manier als tegen iemand waarvan je houdt.

Focussen op het negatieve in een situatie maakt het positieve kapot.

Je kunt geen geluk vinden in andere mensen.

Weet precies wat je wilt en stop niet voor je het hebt.

Advertenties

15 dingen die je herkent en/of doet als je in de horeca werkt

  1. Gasten die om de menukaart vragen, een halfuur over hun keuze doen en uiteindelijk maar een koffie bestellen.  – Serieus? 
  2. Of gasten die je alle biersoorten die je verkoopt laten opnoemen en vervolgens toch maar een cola willen.  – Facepalm. 
  3. Een groep van 10 – 12 personen die één voor één een kopje koffie bestellen, maar de laatste vraagt zich af of je ook een cappuccino verkoopt en ineens wil de hele tafel tóch ook liever een cappuccino. – Zucht!
  4. Wanneer iedereen op hetzelfde moment wat van je wil, maar je net druk bent, zeggen dat je er zo aan komt of zegt ‘mijn collega komt zo bij u!’ . –  Die collega komt nooit en jijzelf was ook allang weer vergeten dat je gezegd had dat je er zo aan zou komen. 
  5. Gasten die je 10 cent fooi geven omdat ze verder geen kleingeld hebben en jij ze bedankt met een lach want hé, alle beetjes helpen. – Je denkt eigenlijk heel iets anders!
  6. Er valt per ongeluk wat eten van een bord, je kijkt snel of iemand ’t gezien heeft. Zo niet, leg je het gewoon terug op het bord. – De vijfsecondenregel!
  7. Gasten die niks nodig hebben wanneer je langs loopt met lege handen, maar zodra jij 6 borden op je arm hebt ineens zo’n zin hebben in wat te drinken. – Whyyyy? 
  8. Een groep van twintig personen aan één tafel die het leuk vinden om apart hun drankje te bestellen.
  9. Wanneer je met eten aan tafel komt en vraagt wie bijv. de uitsmijter had, iedereen je glazig aankijkt en niemand meer weet wat hij/zij besteld had. – Zucht.
  10. Je neemt een verkeerde bestelling op maar geeft aan tafel bij de gasten de keuken de schuld en andersom!
  11. Even naar ’t toilet gaan terwijl je helemaal niet moet plassen, maar gewoon.. zodat je even kunt zitten! – En ook meteen even Facebook, Instagram en Snapchat kunt checken!
  12. Gasten die denken dat er in maart of april al mosselen te verkrijgen zijn. ‘De R zit toch in de maand!’
  13. Gasten die als hoofdgerecht hun biefstuk doorbakken willen omdat ze geen rauw vlees eten, maar als voorgerecht wel een rundercarpaccio bestellen. – Eeehm, oke. Logisch!
  14. Na al die jaren lach je nog steeds om de grap wanneer mensen het bonnetje niet willen omdat ’t toch niet te declareren valt. – Ha ha ha ha ha ha, origineel! 
  15. Er zijn altijd van die vriendelijke gasten die je willen ‘helpen’ bij het afruimen van de tafel. Ze stapelen alleen alles net verkeerd en helpen je dus eigenlijk helemaal niet maar.. lief blijven lachen!

Belspellen

Best wel lang geleden had ik een verslaving. Geen drank. Geen drugs.
Ik had een hele andere verslaving. Een verslaving waar de meeste mensen vast niets van begrijpen, want ..
ik hield van het kijken naar belspellen. Niet zomaar belspellen. Nee, de belspellen die werden uitgezonden op SBS en Veronica. Garito, Game on en Play.
En nu zul je denken: ‘Waarom alleen deze drie belspellen?’  Dat heeft maar één reden. De dames die deze belspellen presenteerden waren het leukst om naar te kijken. Gigi Ravelli, Mirjam van Maurik, Wytske Kenemans, Arlette Adriani  en zo waren er nog een paar leuke dames.
Mijn favoriete belspeldame was Wytske. Hyperactief, humoristisch en een zangtalent(je).

Heerlijk toch? Onderuitgezakt op de bank, na een lange dag school, naar veel te simpele spelletjes kijken. Ik vind het echt knap dat je een heel uur kan vol kletsen over NIETS.
Ik zal je laten zien hoe simpel simpel is.. en hoe Wytske met een druif praat!

MIJN GROOTSTE BLUNDER!?

Al jaren werk ik in de horeca en ik heb in het begin van mijn ‘carrière’ vele dienbladen laten vallen en vele glazen gebroken. Borden met eten hield ik eigenlijk altijd vast.

Dit jaar ben ik vijf jaar in dienst bij Strandpaviljoen Piet Hein en in die vijf jaar heb ik al aardig wat blunders gemaakt.

Schermafbeelding 2016-03-01 om 22.27.21
Een aantal jaar geleden serveerden wij soep in dit soort soepkommen. Deze soepkommen stonden op vierkante borden met een leuk rood servet onder. Ik stond bij het doorgeefluik en ik had nog geen stap gezet of deze kom met VISSOEP liet ik over mezelf heen vallen. Soep in mijn portemonnee, soep over mijn broek en soep over mijn WITTE sneakers van Uggs. Blunder!

Een hele poos later.
Nog steeds serveerden we soep in bovenstaande soepkommen. Ik had een uiensoep in mijn ene hand en waarschijnlijk iets van een broodje in mijn andere hand. Dit keer was het me gelukt om weg te lopen van het doorgeefluik en was ik bijna op het terras. Daar ging het weer mis.
Zoals ik wel al vaker heb beschreven ben ik niet altijd even handig. Ik weet niet wat er gebeurde en/of waar ik over struikelde maar die kom met uiensoep viel voorover uit mijn handen. De uiensoep zat overal. Op de pas gezeemde ramen, in een mevrouw haar haar en over haar jas. Die jas kwam net van de stomerij. Mevrouw heeft haar jas opnieuw naar de stomerij gebracht en u begrijpt: die kosten van die stomerij hebben wij betaald! En oh ja, ook de ramen konden opnieuw gezeemd worden.

Gelukkig gebruiken we deze onhandige soepkommen niet meer!

Ik heb ook niet alleen blunders met soep hoor. Nee, nog steeds laat ik ook wel eens drank vallen.
Een jaar of twee geleden, denk ik, liep ik op het terras en had ik een dienblad vast met verschillende drankjes. Een kop thee, een glas met verse jus d’orange en weet ik het wat nog allemaal. Opnieuw heb ik geen idee hoe ik het voor elkaar heb gekregen maar op de een of andere manier kreeg ik dat kokende water uit die kop thee over mijn arm. Van schrik liet ik die kop thee uit mijn handen vallen en er viel aardig wat heet water over de WITTE broek van een mevrouw. Natuurlijk bleef het niet alleen bij die thee, maar nee.. doordat ik de balans kwijt was viel natuurlijk de rest van mijn dienblad ook. Na die thee kreeg diezelfde mevrouw ook nog een jus d’orange over haar WITTE broek heen.
Mevrouw was niet boos, maar jij als serveerster kan wel door de grond zakken!

Schermafbeelding 2016-03-01 om 22.43.45
Het is niet altijd zo dat ik dingen over mensen heen gooi hoor. Soms vliegt er ook wel eens iets door de lucht en belandt het netjes op de grond of tegen de muur.
Een warme chocolademelk met slagroom. Ik denk dat ik te snel handelde en dus viel het kopje voorover van het schoteltje. Toen lag daar ineens een chocolademelk met slagroom op de grond. Proost!

Schermafbeelding 2016-03-01 om 22.42.40
En dan nu zal ik jullie MIJN GROOTSTE BLUNDER ooit vertellen.
Tegenwoordig serveren wij bepaalde gerechten op bovenstaande planken. Ik ben niet de enige van ons team die dit verschrikkelijk lopen vindt.  Leuk voor ’t oog zo’n plank, maar daar blijft het ook bij.

Van de week bestelde een tafel tweemaal kaasfondue. Yep. Dat wordt lopen met twee van die vervelende planken.
Wat rauwe groenten en wat stokbrood aan de ene kant, de kaasfondue zelf aan de andere kant. De plank is dus aan de ene kant zwaarder dan aan de andere kant.
Nu pak ik zo’n plank nooit vast bij ’t handvat want dan kun je er donder op zeggen dat het verkeerd gaat. Alles schuift en glijdt op die plank dus voordat je aan tafel staat ben je al 4 radijsjes verloren of je halve stokbrood. Ik pak zo’n plank veilig vast in ’t midden zodat ik ‘m redelijk in evenwicht kan houden.

Ik stond aan tafel, had plank één al veilig op tafel gezet. Toen ging het mis.
Bij het neerzetten van plank twee stond er een glas in de weg. De plank raakte daardoor uit evenwicht en hop… daar ging de kaasfondue.
Over die dame haar jas en haar sjaal. Maar ’t ergste; in die dame haar tas!
Het was niet een beetje kaas … nee, het was het hele pannetje dat in die tas terecht was gekomen! En mensen, geloof me. KAASFONDUE GEEFT EEN TERINGZOOI.
Wat is dat een verschrikking om op te ruimen. Ongelooflijk.
Mevrouw in kwestie was niet boos. Haar sjaal heb ik in de wasmachine gestopt en kwam er weer schoon uit. Geluk bij een ongeluk was niets wat in haar tas zat echt beschadigd en omdat de tas van nep leer was (eigenlijk gewoon plastic dus) kon ik haar tas gewoon uitsoppen in de spoelbak in keuken. Maar die kaas is gaan stollen, dus waarschijnlijk vind die mevrouw over een aantal weken nog steeds wat restjes kaasfondue in haar tas.

Als je denkt dat je je lullig voelt bij een thee over iemands witte broek, dan heb je nog nooit een kaasfondue in iemands tas laten vallen. Mijn god.

De huishoudbeurs

Afgelopen donderdag ben ik met een vriendin naar de huishoudbeurs geweest. Je denkt dat je daar minstens één keer in je leven geweest moet zijn. Nou, geloof me; je hebt het mis!

De dag begon voor mij al veel te vroeg. Ik moest om 6 over 8 een trein halen. Dat zijn toch geen tijden! Ik sta niet voor mezelf in wanneer ik voor 9 uur moet opstaan. Stiekem iets te lang in mijn bed blijven liggen dus op ’t nippertje de trein gehaald, maar het was me gelukt. 20 minuten later, station Goes, stapte Isabel ook de trein in en we konden op naar de RAI.
Net vertrokken van station Goes komt de conducteur langs. Ik had mijn dagkaart en paspoort al gereed. Meneer de conducteur bekijkt de dagkaart van Isabel en zegt vervolgens: ‘Jullie mogen even uitstappen bij ’t volgende station.’
Wat blijkt? Die dagkaart was pas geldig vanaf 9 uur (dat stond er ook gewoon in dikgedrukte letters op, maar we hadden ’t écht niet gezien!) en ’t was net 3 minuten over half 9. Heel fijn. Uitstappen op een verlaten station, Kapelle-Biezelinge genaamd. We konden een halfuur wachten op de volgende trein!

Uiteindelijk toch aangekomen in Amsterdam. Overvolle treinen én overal (huis)vrouwen met lege trolleys. Als je de weg naar de RAI niet kunt vinden, volg je gewoon de trolleys en je bereikt automatisch je bestemming.

We waren vrij snel binnen, hebben onze jas afgegeven bij een van de drie garderobes en zijn maar begonnen met lopen. Zonder plattegrond.
En toen begon de ellende.

Vrouwen met trolleys, vrouwen met trolleys die te pas en te onpas stoppen met lopen en jij dus struikelt over hun trolley, vrouwen die met hun trolley (per ongeluk) over je tenen rijden, vrouwen die met hun trolley (per ongeluk) tegen je schenen en/of kuiten rammen.. God, wat een verschrikking!

De huishoudbeurs lijkt eigenlijk een beetje op één grote rommelmarkt. Overal kraampjes met mensen die rotzooi proberen te verkopen/promoten. Oké, ik overdrijf. Niet alles is rotzooi, maar ’t meeste hoef ik niet te hebben.

Waarom al die vrouwen een trolley meenemen snap ik nog steeds niet. Ik had aan een handtas eigenlijk genoeg. Ik heb het boek ‘De Geluksprofessor’ gekocht & twee puzzels bij de stand van Jumbo.
Die vele gratis dingen waar iedereen het altijd over heeft heb ik niet zo kunnen vinden. Het enige gratis dat ik heb kunnen vinden waren de shotjes bij Proost! plus wat snoep en koek bij de Food & Drinks afdeling.
Verder heb ik nog even staan hoelahoepen. Die hoepels zagen er heel erg goed uit, dus ik wilde ze graag even proberen.

En ja, eigenlijk was dat ’t wel! Na 4,5 a 5 uur hadden we het wel gezien en zijn we lekker terug naar huis gegaan.
Het was leuk, maar nee.. ik ga niet volgend jaar nog een keer.

Hooguit om al die huisvrouwen met hun trolleys terug te pakken en om ook met een trolley over hun tenen heen te rijden!