(On)handigheid

Af en toe vraag ik me wel eens af waar toch die blauwe plekken op mijn knie, scheenbeen, bovenbeen of die blauwe plekken op mijn pols, bovenarm of waar dan ook vandaan komen maar ik denk dat ik het weet. Ik ben gewoonweg – met vlagen! – niet zo handig.

Om te beginnen struikelde ik gisteren, terwijl ik een vol krat met flesjes Bitter Lemon in mijn handen had, over iets – mijn eigen voeten? – in de koelcel. Dat krat met flesjes kletterde dus op de grond, ik lag er half naast en/of half op en met nog een ander deel van mijn lichaam lag ik een soort van tussen de mosselen. Uit dat krat waren 3 flesjes Bitter Lemon kapot dus dat lag ook nog ergens op de grond – incl. wat glasscherven – en de Bitter Lemon zat in mijn haar en in mijn nek. Omdat ik zo (on)handig was, heb ik de ‘klap’ opgevangen met 1 hand. Nu heb ik dus serieus een blauwe plek op mijn handpalm. – Hoe dan? Een blauwe plek op je handpalm?! – 

Vandaag pak ik een flesje Fristi uit de koeling en automatisch schud ik het flesje even heen en weer want zo doe ik dat altijd. Maar het (on)handige vandaag was dat blijkbaar het dopje al van het flesje was. Drie keer raden? Fristi all over the place! Nog net niet in mijn haar waar de Bitter Lemon van de vorige dag nog in te vinden was – NB; ik heb gisteren gewoon onder de douche gestaan. – En omdat dat nog niet genoeg gestuntel was, deed ik er nog een schepje bovenop. 

Ik wilde van zolder wat extra glazen hebben, omdat we wat te kort kwamen. Nu moet je weten dat onze zolder op het werk niet bepaald een zolder is waar je graag komt. Een bende eersteklas, het is ook gewoon logisch dat je daar bijna je nek breekt. Gelukkig wist ik waar ik ongeveer moest zoeken en met de juiste doos in mijn handen verlies ik mijn evenwicht – of stuikel ik opnieuw over mijn eigen voeten? – en zit ik daar. Gelukkig viel de doos met glaswerk in een andere doos waar een paar vlaggen in zaten dus de glazen vielen zacht en waren nog heel! Ik gelukkig ook hoor; ik had alleen een been in mijn nek. 

Handigheid is niet te koop, zullen we maar zeggen. 

En om het feest helemaal compleet te maken bevindt zich nu midden op mijn kin de Mount Everest – lees: een dikke, grote, lelijke puist. Ook niet bepaald handig, want ik word er niet charmanter op! Misschien moet ik morgen maar gewoon in bed blijven liggen.. 

Advertenties

Bedankt

Jaaaaaa! Het is 9 februari en dat betekent dat mijn geliefde plek op ’t web weer een jaartje ouder is.
Al drie jaar lang probeer ik met enige regelmaat – dat de laatste tijd ver te zoeken is – een blog online te gooien. De meeste blogs die je hier kunt vinden gaan over kunst en/of cultuur, maar het laatste jaar schrijf ik voornamelijk over de zin en onzin uit mijn leven. Hoezee!

Er zijn tijden geweest dat er lange blogpauzes geweest zijn, gewoonweg omdat de inspiratie ver te zoeken was of omdat ik druk was met andere dingen. Maar wanneer ik wat beleefd heb maak ik daar een onwijs spannend verhaaltje van en gooi ik dat online zodat de hele wereld mee kan genieten.
Nu valt mijn blog totaal niet op in deze wereld, maar toch zijn er bezoekers! Het schrijven over de zin en onzin uit mijn leven is leuk, maar dat daadwerkelijk mensen die onzin lezen is natuurlijk nog leuker!

Dus: bedankt iedereen die in de afgelopen drie jaar een bezoekje heeft gebracht aan mijn geliefde plek op ’t web! Bedankt voor het meelezen.

Verwaarlozing

Ver·waar·lo·zen (verwaarloosde, heeft verwaarloosd1. geen aandacht besteden aanveronachtzamente verwaarlozen verschillen zeer kleine, onbelangrijke .

Verwaarlozen. Dat is wat ik met mijn geliefde plek op ’t web aan het doen ben, ik ben mijn lieftallige blog aan het verwaarlozen.
Nul inspiratie. Er komt geen woord op papier, of in dit geval op mijn beeldscherm.

Vandaag heb ik helemaal geen woorden..
De nationale dag van rouw.
Om 16.00 luidden de klokken en heel Nederland was een kleine minuut stil ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de vlucht MH17.
Ik vind het prachtig hoe de ceremonie is aangepakt. Eerbiedig, respectvol en het is mooi om te zien hoeveel mensen meeleven.

Opdat de slachtoffers van deze vlucht nooit vergeten worden.

 

10534132_661778253899837_3789923625724764886_n

Tweejarig bestaan

Lang zal ze leven, lang zal ze leven. Hiep hiep hoera!
Vandaag, precies twee jaar geleden, ben ik begonnen met schrijven en is mijn blog geboren.
Mijn eerste bericht met als titel Cultuureducatie is leren van elkaars herinneringen bevatte niet meer dan een foto. Het, bijna dagelijks, schrijven over kunst en cultuur is toen begonnen en eigenlijk niet meer verdwenen, al wordt het schrijven over kunst en cultuur wel steeds minder.

sell-a-brate-verjaardagsposter-2-en-3-jaar

Nu, twee jaar later en zo ongeveer 400 blogs verder, schrijf ik nog steeds met even veel liefde en passie elk bericht dat online komt.
Proost! Op nog een jaar http://www.sharondieleman.wordpress.com!

2013 in vogelvlucht

IMG_5544Isabel Bouman

De kerstdagen zitten er weer op en het jaar 2013 laten we ook bijna achter ons. Maar wat is er nu allemaal gebeurd dit jaar?
Ik begon opnieuw met zangles, ook begon ik aan een nieuwe opleiding, ik liet een tatoeage zetten, ik had een fotoshoot met vriendinnen, ik heb mezelf uitgeleefd tijdens de Kinderkunstweek en nog veel meer ..

Een terugblik!

Schermafbeelding 2013-12-26 om 22.09.09
En of ik opnieuw gestart ben met zangles.
Van Toonbeeld overgestapt naar de Zeeuwse Muziekschool en tot op de dag van vandaag bevalt dat véél beter! Ik heb les van de beste zangcoach in Zeeland en ik leer elke week.

Dat ik opnieuw begonnen ben met zangles is niet de grootste stap die ik gemaakt heb in 2013. In februari ben ik begonnen aan een nieuwe opleiding. Het leven als juf heb ik achter me gelaten en ben nu, zo’n 11 maanden later, een pedagoog in wording.

Schermafbeelding 2013-12-16 om 20.27.56
Ook mocht ik mezelf in 2013 voor het eerst ‘razende reporter’ noemen! Ik ging tijdens de Kinderkunstweek in maart flink op pad en heb op verschillende basisscholen een kijkje genomen. Als je daar meer over wilt weten, klik hier.
Wist je dat de Kinderkunstweek in 2013 ook haar eigen Facebookpagina kreeg en inmiddels +60 likes behaald heeft? Neem ook daar gerust eens een kijkje, want in maart 2014 staat er weer een nieuwe Kinderkunstweek voor jullie klaar inclusief jullie razende reporter!

Dit jaar heb ik natuurlijk ook weer een aantal musicals bezocht. Eén van de mooiste was toch wel Hij Gelooft In Mij. Dat komt mede doordat ik EIN-DE-LIJK Chantal Janzen op het toneel had staan, aangezien ik haar bij Petticoat en twee keer bij Wicked gemist had! En ik vind die vrouw echt fantastisch goed.
1470124_546639688747028_1902125733_n
Én in 2013 deed ik (natúúrlijk) weer mee aan het open podium van school. Als je tijd over hebt, zou ik zeker even het blog van het open podium bezoeken. Ook daar heb ik in 2013 mijn steentje aan bijgedragen.

Verder bezocht ik Sail de Ruyter. Niet omdat ik al die voorbijvarende schepen zo interessant vond, maar omdat Marjon van Iwaarden daar optrad en als fan moet je dan aanwezig zijn!

1239671_509794415764889_1200220965_n
Wat mijn blog betreft? Ik behaalde na anderhalfjaar bloggen de tienduizend views en ik had op 1 november 257 unieke (NOG NOOIT WAREN HET ER MEER DAN 100!) bezoekers op mijn blog! Dat kwam door deze twee berichten:
READY TO RUMBLE & Ali B, je bent een … stommerd! 

Wat 2014 me zal brengen is nog een raadsel.. ik weet maar twee dingen:
1. Ik blijf doorgaan met zingen/zangles én bloggen.
2. Ik krijg ergens in de derde week van januari een nichtje!
En voor nu vind ik dat een mooi vooruitzicht.

Fijne jaarwisseling, al komt daar nog een apart bericht voor online!

Eénjarig bestaan

1-jaarLang zal ze leven, lang zal ze leven. Hiep hiep hoera!
Vandaag, precies één jaar geleden, ben ik begonnen met schrijven en is mijn blog geboren.
Mijn eerste bericht met als titel Cultuureducatie is leren van elkaars herinneringen bevatte niet meer dan een foto. Het, bijna dagelijks, schrijven over kunst en cultuur is toen begonnen en eigenlijk niet meer verdwenen.

Veel geschreven over excursies die gedaan zijn, zoals naar het Kinderboekenmuseum, het e-Lab, een dagje Rotterdam waarin we naar het Onderwijsmuseum gingen, een bezoek aan verschillende provinciale instellingen in Middelburg en vele geweldige ervaringen op stage.
We hadden natuurlijk ook nog de primeur van de internationale week op de pabo. Mijn vele blogs over de Kinderkunstweek kun je vinden onder de gelijknamige tag.
En weet je nog hoe mijn fantastisch, geweldige beoordeling eruit zag?

Een jaar later schrijf ik nog steeds met even veel liefde en passie elk bericht dat online komt.
Proost! Op nog een jaar http://www.sharondieleman.wordpress.com!